Quantcast
Loading...
Are you the publisher? Claim or contact us about this channel


Embed this content in your HTML

Search

Report adult content:

click to rate:

Account: (login)
Loading...

More Channels


Showcase


Channel Catalog


Loading...

Channel Description:

Rss feed van alle WaarMaarRaar.nl blogs

older | 1 | .... | 445 | 446 | (Page 447) | 448 | 449 | .... | 935 | newer

    0 0
  • 07/20/12--04:44: Cyanideamp;Happiness

  • 0 0

    Al jaren rij ik over hetzelfde fietspad naar't werk en de laatste paar jaar viel me 'soms' een klein zwart katje op

    Beschouwde (terecht) z'n hele land als het zijne en gelukkig heeft'ie een hekel aan gemotoriseerd verkeer

    IK hou zielsveel van dat beesie temeer daar hij sterkt lijkt op de katten die ik had vroeger dus élke keer dat we elkaar zien is't (iig) voor mij) FEEST!!!

    Vaak heb ik geprobeerd (met mobiel kansloos dus) een plaatje te maken maar vanmorgene klopte alles écht



    Voor meer foto's van onze minimeet vanmorgen zie dit zooitje plaatjes maar

    Wat het écht [perfect maakte was het feit dat vanmorgen voorlopig m'n laatste swerkdag was dus nu tijd voor échte mensen

    *Fijn weekend en/of fijne dagen allen* *boink*

    0 0
  • 07/20/12--11:03: Kaptijn BoBo
  • Eindelijk vertrokken. vanochtend al beetje herrie geschopt, stereo aan. lekker aangevaren komen we bij grave. Horen we via marfoon (telefoon voor het water) u na die vrachtboot 3 dus wachten. Vanavond de rest baterij telefoon is leeg

    0 0
  • 07/20/12--13:21: Kaptijn BoBo vervolg
  • Na 1uur wachten bij sluis grave zijn we verder gevaren. Na een tijdje kwamen we, bij cuijk. Daar lag het 3rijen dik. Dus wij heel lief vragen of we evenaan mogen knopen om te eten. En het mocht. Even later wij verder varen (19:00). En ineens komt de scheepsvaart op gang. Ik denk wel 10 ofzo. En nu liggen we op de PEASplas. Echt kei gezellig klein haventje met alle faciliteiten. Morgen 2uurtjes varen en dan zijn we op bestemmig.

    0 0
  • 07/20/12--13:47: Dag 46, 20 juli 2012
  • We krijgen hoe langer hoe meer rommel binnen over komende belading. Voorlopig kunnen we er nog niks mee, omdat Rauma onvolledig is en blijft. Hull is inmiddels bekend, hoewel het altijd afwachten is wat er nou werkelijk in het bootje ligt als het laden gedaan is. Om disputen op dat punt te vermijden wil de walorganisatie vaak dat het schip de lading telt als het erin gaat. Om 24 uur per dag over twee ruimen te tallieën heb je dan minimaal 6 man nodig, één per ruim en 4 uur op 8 uur af. Meer uren per persoon is dierenmishandeling (dat is intrinsiek erger dan mensenmishandeling. Als je een beest zou aandoen wat soms met mensen gebeurt, dan zou de wereld te klein zijn. Maar dat is een filosofische discussie die buiten het kader van een reisverslag valt). Vier uur lang de kop erbij houden is al zwaar genoeg, twee uur per shift is al een stuk beter, maar dan heb je nog meer mensen nodig.
    Het leuke is van dat tallieën is dat als er een dispuut is, je toch verliest. De wal heeft niet alleen de tallysheets van het ruim, maar de lading wordt ook geteld bij aankomst in de loods, als de lading naar het schip wordt gereden, tallybriefjes van de vrachtauto's of spoorwagons die de lading naar de haven gebracht hebben, en meer. Een hele keten van papieren bewijsmateriaal. Die jongens staan dus een stuk sterker als wij als er verschil van mening is. Wat zetten wij er tegenover: een loslopende matroos die bij het ruim gezet is. Die ieder ogenblik van z'n job gehaald wordt omdat er een tussendek dicht moet, er stores aan boord komen, trossen moeten worden doorgehaald en meer van dat soort zaken. Als je dus onder ede zou moeten verklaren dat die tally klopt, dan kan dat niet. En de wal zorgt er wel voor dat, terecht of ten onrechte, hun administratie wél klopt.
    Als het volgens de regels gaat dan maak je een notitie in de Mate Receipts (stuurmansreçu), de ontvangstbewijzen voor de lading. Die notities worden overgenomen in de Bill of Lading, de vrachtbrief. Die wordt daarmee minder waard, en dat is weer tegen het zere been van de verscheper, die bij een zogeheten unclean Bill of Lading z'n voorschot op de leverprijs van de lading geheel of gedeeltelijk misloopt.
    Uiteindelijk krijg je de best tally na beladen. Je gaat in je hut zitten met de lijsten van de stuwadoor, en je maakt de briefjes. Even met de werkhandschoenen eroverheen, dat ze er vies uitzien, en je hebt een perfecte tally. Alleen komt zo'n walorganisatie soms met een revisie, hebben ze het toch fout gedaan. En daar zit je dan met je eigen briefjes.
    Als een tally zo belangrijk is, laat ze dan een professioneel bedrijf inhuren. Maar ja, dat kost duiten, en is dus te duur. Een matroos kost niks. Overigens, als er in de loshaven ook getallied wordt, dan zie helemaal hoe er gezwendeld wordt. Een uit-tally heeft altijd een tekort. Ook al worden er twee of drie pallets buiten de tally om extra aan boord gezet, dan nog kom je 100 dozen te kort. De tallieërs in de loshaven weten hoeveel er uit moet komen, en die zorgen er dus voor dat ze precies uitkomen. Heb je een verschil dan blijft het schip liggen tot het dispuut is opgelost. In de praktijk betekent het dat de waltally gelijk krijgt, want het schip is al geboekt voor een volgende lading.
    In Hull krijgen we overigens zogeheten vakantiewerkers aan boord. Dat zijn jongens (meisjes mag ook, maar die kom je zelden tegen) die in de schoolvakanties een zakcentje willen bijverdienen als matroos. Meestal zijn het leerlingen van een zeevaartschool, die op die manier ook nog een beetje praktijkervaring willen opdoen. De methode om vakantiewerker te worden is simpel. Zoek op internet naar een rederij van je voorkeur en schrijf een e-mail. "Nee" heb je en "ja" kun je krijgen. Je zult wel een monsterboekje moeten aanvragen, want je wordt officieel gemonsterd (ingehuurd als bemanningslid). Dat heeft als voordeel dat dingen als verzekering, gedwongen repatriatie bij ongevallen en dat soort dingen officieel geregeld zijn.

    Loading...
    0 0
  • 07/20/12--23:00: Top 5 van: 20-07-2012
  • 0 0
  • 07/21/12--05:27: Cyanideamp;Happiness

  • 0 0
  • 07/21/12--07:14: Vakantie: Deel 3
  • Vandaag ben ik langs een reptielenhuis geweest
    Fotp's komen later, als ik een snelle pc heb

    0 0
  • 07/21/12--08:15: Aderlaten
  • Aderlaten ja, dat doen ze nog steeds. Gister zelf aangevraagd en uit laten voeren bij een patiënt
    Gister ook m'n laatste dag op de neuro, nu lekker 3 weken vakantie, dan 12 weken allerlaatste coschap op de interne en dan ben ik dokter
    Maar eerst vandaag lekker fietsen met Stefsel en straks naar de bios

    0 0
  • 07/21/12--12:55: Dag 47, 21 juli 2012
  • We varen in de Noordzee, weer eens wat anders dan twee weken Atlantic. Ofschoon, water is water.
    Om vier uur morgenochtend moeten we bij de loods wezen, om zeven uur de sluis. Dan krijgen we een kudde autoriteiten over ons heen, controles voor begin laden: het on hire survey, en dan moeten we de ruimen nog klaar maken. We kunnen niet alles op zee doen.
    Punt één: op tijd aankomen. Altijd lastig op de Noordzee, want je zit met de getijstromen, die elk uur draaien. In dit geval gebruiken we de getij atlassen van de Britse Admiraliteit. Om die te gebruiken moet je de tijden van hoogwater Dover weten, en die staan in de ATT (Admiralty Tide Tables). Verder varieert het nog met spring- of doodtij, en met het weer. Ofschoon de Noordzee één van de gebieden is die het best bekend zijn, zijn er zoveel variabelen dat de uiteindelijke uitkomst nog steeds gokken is. Je weet wanneer je stroom mee of tegen hebt, maar hoeveel, je moet maar zien. Dan is de GPS wel praktisch, want die geeft de vaart over de grond. In dit geval gaan we niet verder terug dan 60% vermogen, want bij minder moet de machinist te veel regelen met koelwater, smeerolie, en wat dies meer zij. Betekent dat we er tussen twee en drie zijn. We moeten tegen die tijd nog een goed uur verliezen. Meestal stoom je dan een half uur naar buiten, half uur naar binnen, en dan ben je precies op tijd. Maar dat bereken je pas vlak voor aankomst.
    Punt twee: de autoriteiten. Altijd een heet hangijzer tegenwoordig, maar in Engeland zijn ze meestal een stuk reëler dan in Amerika, dus dat valt wel mee. Enige is de douane. Sigaretten en drank zijn tegenwoordig gigantisch duur, dus er een levendige zwarte handel. We hebben de mensen aan boord terdege gewaarschuwd tegen smokkel, dat de controles streng zijn, en de boetes hoog. Bovendien kun je op staande voet worden ontslagen als je gesnapt wordt, en dat betekend voor ons dat je niet alleen je eigen ticket mag betalen, maar ook die van je aflosser. Dat gaat dus dubbelop. Allemaal volgens contract overigens, dus iedereen kent de voorwaarden.
    Punt drie: Controles voor begin laden. Ik noem het hier een "on hire survey". Formeel is dat onjuist, omdat de rederij de lading aangenomen heeft en dus het schip in eigen beheer vaart. Er is dus geen charterparty, maar er komt wel een vervoerscontract (Bill of Lading). In dat contract staat onder andere vermeld dat deze lading niet nat mag worden, en dat de verscheper het schip mag laten controleren op waterdichtheid. Dat wordt in de wandeling een hosetest genoemd. Er zijn een aantal manieren. De meest nauwkeurige is een ultrasound. In het ruim wordt een luidspreker geplaatst die een onhoorbaar hoge toon afgeeft. Een lekke afdichting van het ruim is met een speciale microfoon te horen. Je loopt dan met koptelefoon op en microfoon in de hand langs alle naden en wacht op de piep. Geen piep betekent dat alles dicht is. Tweede methode, ook goed (beetje afhankelijk van de uitvoering), is met water. Van buitenaf spuit je met de brandslang op de naden, en kijk binnen of het gaat regenen. Zo niet, dan is alles dicht. In dit geval hang veel af van degene die de brandslang vast houdt. Deze methode gebruiken wij standaard. Je hebt geen speciale apparatuur nodig, en je kunt het op zee ook doen. Als laatste kun je krijt gebruiken. Open de ruimen en krijt de rubberen afdichting. Doe de ruimen weer open en kijk waar er nog krijt zit. Daar zit een lek. Nadeel van deze methode is dat niet alle lekken gevonden worden. De rubbers moeten stevig genoeg aandrukken (compressie), en de krijt methode werkt al als de rubbers elkaar lichtjes raken.
    Als er een lek gevonden wordt (de ruimen moeten ten allen tijde spatwaterdicht zijn) dan is het "shit hits the fan", zoals het in Amerika plastisch wordt omschreven. Dan moet het ruim open, rubbers eruit, repareren en weer dicht. En dan nog een keer testen, net zolang tot het helemaal dicht is. Vanaf de rederij wordt hierop veel aandacht geschonken, want als het mis gaat kan het een hoop geld kosten. Repareren gebeurt meest door een vulrubbertje te plaatsen waardoor de compressie verhoogd wordt. Als dat niet helpt moet het hele rubber vervangen worden. Afhankelijk van de hoeveelheid kan dat een forse klus zijn. Soms kun je kieren dichtsmeren met vloeibare rubber (Sikaflex).
    Andere controles zijn of het ruim schoon, droog, vrij van voorgaande lading en geurvrij is. Dat is de standaard terminologie. Afhankelijk van de lading is het ene meer belangrijk dan het andere. In Hull laden we staal, dan is geurvrij minder belangrijk dan waterdicht en droog.
    Punt vier: Klaarmaken van de ruimen. De lading, hier rollen staaldraad, wordt hoog opgetast. Om te voorkomen dat de boel op zee omlaag komt rollen zetten we een schot. Daarvoor gebruiken we één van de tussendeks pontons. Die zetten we met de kraan rechtovereind. In de zijden zitten op verschillende hoogten dezelfde stutten als waar het tussendek normaal op ligt (paardekoppen), en in de tanktop (bodem van het ruim) zetten we dikke pinnen. Die houden met zijn allen dat ponton overeind en zorgen ervoor dat hij niet wegschuift aan de onderkant. Daarmee is het wel gedaan, voorbehouden de goedkeuring van de surveyor.
    We zijn er dus zo goed als klaar voor. Laat ze maar komen.

    Loading...
    0 0
  • 07/21/12--23:00: Top 5 van: 21-07-2012
  • 0 0
  • 07/22/12--14:19: Dag 48, 22 juli 2012
  • Mooi, we zijn d'r. Precies het plekje wat voor ons besteld was, King George Dock, kaai 12 in Hull. Was wel een beetje krapjes inparkeren, voor en achter tien meter. Op een schip is dat niet veel. De sluis was ook al zoiets. Negentig centimeter over in de zij, 45 aan elke kant, en dat zit je op een bak van 156 meter bij 22.
    Om 4 uur 's ochtends waren we bij het loodsstation. Oké, kom maar verder naar binnen, 0430 op het tweede loodsstation. Het was behoorlijk druk, want iedereen moet met hoog water naar binnen, maar iedereen werd door VTS (Vessel Traffic System) op de juiste tijd naar het juiste plekje gedirigeerd. Dit keer ging dat keurig. Helaas kun je daar niet overal op vertrouwen. Wij waren om inderdaad om half vijf op het tweede loodsstation, en tien minuten later komt de loods aan boord. Normaal is het andersom, dat de loods op ons wacht, maar een kniesoor die daar op let. Gewoon langzaam doorvaren, de boeien en de bakens staan keurig waren ze horen, dus je hoeft er alleen maar voor te zorgen dat je de goede kant op gaat. Met langzaam vooruit en een hoop stroom is dat niet altijd even gemakkelijk, maar we hebben zo onze trucjes.
    Met de loods naar de sluis, daar lagen we kort voor zevenen, en de sluis was al open naar onze kant. Door de stroom was de manoeuvre een beetje eigenaardig. We gingen met stil water naar binnen, anders kom je klem in de sluis. Maar bij stil water voor de sluis staat honderd meter de rivier in nog stroom. En wij zijn 156 meter. Je draait het schip met de kont tegen de stroom in, je laat het achterschip door de stroom pakken waardoor het schip gaat draaien en recht voor de sluis komt. Een sleepboot houdt de kont tegen zodat 'ie niet te ver zwaait, een tweede sleepboot houd de kop bij de sluismuur. Een dot gas vooruit en je schiet zo de sluis in. Zo gauw je half in de sluis bent is de stroom weg van het achterschip en kun je rustig verder de sluis invaren. Je moet het wel vaker gedaan hebben, want anders gaat het geheid mis. Maar daar heb je een loods voor.
    Meren ook, net wat ik al zei, d'r was maar weinig plek, dus doe je het heel voorzichtig. Ging prima, alleen de tweede stuurman voorop werd een beetje zenuwachtig toen hij nog maar 5 meter van de kademuur af was met de bulbsteven. Vanaf de boeg kun je mensen op de kaai dan al op de kop spugen.
    Eenmaal gemeerd stonden de agent en de surveyor al te wachten. Surveyor had geen haast. Ik wel, want ik moest ook nog met een onbekende ploeg een schotje zetten. Normaal is dat in een uurtje gepiept, maar als er iets mis gaat duurt het langer. We waren kort na achten gemeerd, de surveyor kwam voor een hosetest (zie gister) en een ruim inspectie. Hosetest duurt een goed uur, anderhalf inclusief voorbereiding. We waren dus half tien klaar voor het klaarmaken. Ruim één: ruim open, tussendek aan de kant zodat de stuwadoor het ruim in kan. Bakje koffie. Ontbeten hadden we in ploegen, voor een hosetest heb je niet zoveel volk nodig.
    Ruim twee open, pontonnetje eruit en in het tussendek gelegd. Aan één kant vast gemaakt (wel de goede uiteraard, anders past het niet) en opgetild zodat het ding verticaal komt. Je hebt dan een plaat van 44 ton, 17.8 meter breed en 6.35 meter hoog. Dat is een zeil van 113 vierkante meter en wappert op de wind met al z'n 44 ton alle kanten op. Voorzichtig sturen is dus geboden door een handjevol matrozen en ik zei de gek. De bootsman had een goede kraandrijver in de kraan gezet en die prikte het schot precies over de paardekoppen en kon hem zo laten zakken. Uurtje. Ruim op tijd klaar voor de stuwadoor.
    De lading is rollen staaldraad in plastic. 2,5 meter lang en 1,20 diameter. Die worden per zes ingepikt en op de plek gehesen. Het ruim is volledig vierkant, dus is het makkelijk laden. Tot acht uur twee ploegen, dan één. Vanaf zes uur weer twee ploegen, en 's avonds laat klaar. Dinsdag om 0830 vertrek, weer met hoogwater.

    0 0
  • 07/22/12--15:16: Egyptisch eten
  • Recept nummer 79, 80, 81 en 82 in 2012.
    In totaal 598 recepten aanwezig waarvan 524 met foto.


    Ontopic:

    Hartelijk welkom in het mobiele restaurant de Voogelvlucht

    Vandaag presenteert de WMR-kok een paar Egyptische gerechten.



    Een heerlijke maaltijd met Pittige Kofta, een eenvoudige salade, tahinapasta salade en witte rijst.

    We duiken er dichter op.



    Egyptische salade

    Een eenvoudige salade die snel bereid is met een eenvoudige dressing.

    Bereidingstijd: 15 minuten.
    Aantal personen: 4.



    Tahinapasta

    Tahinapasta is een pasta gemaakt van geroosterde sesamzaad die verkocht wordt in Griekse winkels en in supermarkten zoals Delhaize en GB.

    Het smaakt naar gemalen pinda's die een diepe en donkere ondertoon hebben.

    Om droge kruiden te malen maak ik gebruik van een koffiemolen.

    Deze is erg eenvoudig zelf te maken.
    Het is een paar maanden in de koeling houdbaar.

    Bereidingstijd: 25 minuten.
    Hoeveelheid: 0,15 liter.

    Deze pasta had ik nodig om de salade van te maken.



    Tahinapasta salade

    De smaak van deze tahinapasta salade is zeer sterk en overheersend.

    Bereidingstijd: 25 minuten.
    Aantal personen: 4 à 8.



    Pittige Kofta

    Heerlijke kruidige gehaktstaven in een pittige tomatensaus, klaar om te serveren.

    Bereidingstijd: 1 uur en 30minuten.
    Aantal personen: 4.

    Dit was het dan voor vandaag.

    De WMR-kok heeft de volgende keer iets bijzonders voor u, een hele nieuwe soort .....

    Wees er zeker bij om het niet te missen.

    Wij wensen u een prettige voortzetting van de nacht en tot de volgende keer.



    0 0
  • 07/22/12--22:26: snel effe een update
  • weer een snelle update:
    deze nacht weer niet geslapen(zat weer te gamen)

    maar ik weet niet ik heb laatste tijd vreetbuien(at 4 eitjes voor ontbijd en nog steeds honger) en at ook al 4 frikandellen+2 hamburgers voor avondeten en nog honger
    ik heb om de 2 uur honger wat ik ook maar eet kan iemand het uilegge?

    0 0
  • 07/22/12--23:00: Top 5 van: 22-07-2012
  • Loading...
    0 0
  • 07/23/12--00:45: vrouwen
  • Mijn aflos vanochtend waren drie vrouwelijke collega's. Gebeurt weinig.
    Loopt er 1 vrouw met een ijzeren bak over de vloer te slepen , zegt een andere, nou jij mag ook wel eens gesmeerd worden.


    0 0
  • 07/23/12--03:25: Nieuwe soort .....
  • Recept numme 83 en 84 in 2012.
    In totaal 600 recepten aanwezig waarvan 526 met foto.


    Ontopic:

    Hartelijk welkom in het mobiele restaurant de Voogelvlucht

    Vandaag presenteert de WMR-kok een hele nieuwe lijn gerechten.

    De Pizza!

    Een hele nieuwe soort pizza die u nergens anders aantreft.

    Een pizza met een zachte broodbodem.
    Ook koud zijn ze lekker en zijn dan eigenlijk een rijkelijk belegde boterham.

    Maar we houden u niet langer meer in spanning.



    Pizza Marokko

    Een heerlijke pizza met de smaak van Marokko.
    Deze pizza heeft een zachte broodbodem die heerlijk van smaak is door de toegevoegde kruiden en vult de bakplaat in zijn geheel.
    De bodem is ongeveer 1 centimeter dik in het midden en aan de rand ongeveer 2 à 3 centimeter dik.
    Ik heb het recept van de pizzabodem bij Italië gebruikt als uitgangspunt en aangepast voor dit recept.
    Deze pizza is eigenlijk een rijkelijk belegde boterham die goed vult.

    Met rundergehakt, tomaten, courgette, Spaanse peper, paprika, champignons, belegen kaas en kiwi.

    Bereidingstijd: 2 uur.
    Aantal personen: 2 à 3.

    En dan nu de tweede pizza uit de nieuwe lijn.



    Pizza Omnivorus

    De pizza is ongeveer 35 centimeter bij 27 centimeter.
    Met rundergehakt, courgette, kleine aubergine, rode Spaanse peper, gele paprika, pruimtomaten, belegen kaas, buffelmozzarella,
    en ui.

    Een aanrader.

    Bereidingstijd: 2 uur.
    Aantal personen: 2 à 3.

    Dat was het dan voor vandaag.
    De volgende keer gaan we verder met deze lijn en presenteren wij u de Pizza Mexico.

    Wij wensen u een prettige en zonnige dag, tot de volgende keer.



    0 0
  • 07/23/12--04:50: CyanideHappiness


  • 0 0
  • 07/23/12--12:44: the truth is
  • “The Truth is inseparable from who you are. If you look for it elsewhere, you will be deceived every time.“
    ...Eckhart Tolle.

    0 0
  • 07/23/12--12:45: Dag 49, 23 juli 2012
  • Het zit er weer in. Al met al 3774 ton staalrolletjes in de buik. De sluis was bezet, anders waren we vanavond alweer weggegaan. Nu gaan we met het eerste tij morgenochtend. Acht uur de loods. Dat is beter dan bijvoorbeeld half drie 's ochtends. Al met al een simpele lading. Kwaliteitscontrole was overigens wel behoorlijk. Er liepen vrijwel constant 2 mannetjes te controleren. Ééntje voor de verscheper en ééntje voor de rederij, ook een beetje om de eerste te controleren. Er zullen wel behoorlijke eisen aan de lading gesteld worden. Meestal zijn ze niet zo streng. Maar het ligt er mooi in, keurig in de laag gestuwd en een mooie garnering in de zij (Garnering is het beschermen van lading door het plaatsen van materiaal). In dit geval werd de lading van het scheepsstaal gehouden door planken en board, helemaal rondom. Op de bodem, de zijden, voor en achter. Heeft in dit geval twee redenen: Condensatie op het schip (zweten genoemd) kan de lading nat maken, en tijdens schavielen kan bij staal op staal corrosie optreden; dus een houtje ertussen. Dat wordt bij lossing in Savannah weer een hoop plankjes en board sjouwen. Alles wat erin gegaan is moet er ook weer uit. De stuwadoor laat het liggen, dus moet de bemanning dat doen.
    Al dat losse materiaal mikken we op zee overboord. We zouden het heel graag aan de wal geven, maar bij prijzen van $1000 per kuub is het vuil zowat duurder dan nieuw. Een schone zee is een groot goed, maar mijn baas moet er wel goud geld voor betalen. Voorlopig is het dumpen van organisch materiaal toegestaan, mits je ver genoeg van de wal bent. Als de ontvanger van de lading tegelijk ook de zorg voor de afvoer van de separaties en garneringen op zich zou nemen zou dat al een hoop schelen. Daar zijn hele mooie richtlijnen voor van de IMO (International Maritime Organisation, een VN orgaan), maar dat zijn richtlijnen, waar dus geen hond zich aan houd. Het kost geld, dus is het economisch niet verantwoord. Soms is het doodzonde wat we op zee overboord smijten aan goed hout en staal.
    Vandaag ook twee knullen aan boord gekregen die als vakantiewerker meevaren, tijdens hun schoolvakantie. Te beschouwen als onervaren matroos. Volgens hun zelf hebben ze al een paar keer meegevaren, en gezien hun optreden geloof ik dat wel.
    Inmiddels vierkante oogjes gekregen van het turen op het beeldscherm. 103 containers zouden we in Rauma krijgen, plus de rest. Allemaal invoeren in het stabiliteitsprogramma, gewicht, plaats, zwaartepunt en dan doet de computer de rest. Maar als het resultaat niet naar het zin is, dan moet de boel veranderd worden, en zo zit je zowat de hele dag met virtuele containertjes te schuiven. Ik was blij dat het laden gedaan was, had ik eindelijk een goed excuus om weer met stukken ijzer te gaan gooien.
    Na klaar laden moeten we zeeklaar maken, in dit geval laat ik dit uitbreiden met voorbereidingen voor Rauma, de volgende laadhaven. Twistlocks uit de containerstore uitgraven, sjorringen erbij, hijsmateriaal voor de zware stukken uitgelegd, kunnen we tijdens de reis (drie dagen) ook nog een beetje aan onderhoud doen. Dat zijn zware jongens, die met de hand niet of nauwelijks te huffen zijn. Grommers met een SWL van 75 ton zijn zo dik als een bovenarm, dus als we de kraan erboven kunnen hangen doen we dat graag.

    Loading...

older | 1 | .... | 445 | 446 | (Page 447) | 448 | 449 | .... | 935 | newer


Loading...