Afgelopen Maandag ben ik nog een wandeling wezen maken, met mijn vader
Ik wilde wel wat verder wandelen dan de keer daarvoor.
En ik heb het wel geweten, Poeh wat een eind was dat
En zo in de hoogte
Als je goed kijkt zie je witte bergtopjes
De zon kwam ook eventjes door maar er kwam ook een bewolking aan
Gelukkig had ik mijn goede warme jas aan, mijn muts bij en wat handschoenen, en mijn vader had nog een telefoontje bij zich.
En ik dacht nog waar ben ik aan begonnen, maar ik ben gewoon doorgegaan, en nog best een eind gekomen vindt ik zelf.
Eerst zijn we nog best een eindje naar boven gewandeld, en toen zagen we een hek en zijn we daar doorheen geweest, en daar was nog een pad met gras en kon je doorlopen naar boven
Het uitzicht werd telkens mooier en uiteindelijk was het toch de moeite waard geweest.
Je kan zelfs de oceaan hier zien, dat is dat 2de water in de verte
We waren wel bijna tot de top maar het was toch nog een eind, en we wilde ook weer voor het donker thuis zijn
Je kan hier de bergtoppen al zien van dichtbij.
Achteraf Kregen we wel beide last van de zelfde knie
Het paadje was ook erg stijl voor mijn doen en gelukkig had ik goede en lekkere schoenen aan.
En we hebben ook geluk gehad dat het niet zo ging regenen, alleen maar wat miezelregen.
We hadden ook nog een kleine ree gezien, die nog wegrende toen we poort open deden, die schrok nogal van het hard piepende geluid
Wel jammer want daarna liet het zich niet meer zien.
Ik heb het uiteindelijk toch weer terug gehaald met puffen en moe maar het was toch wel weer een hoogtepuntje
Of ik het weer zou doen........
Ik weet dat het veel foto's zijn maar ik wilde het graag laten zien wat ik had gepresteerd
Bedankt voor het kijken en tot het volgende verhaal....
